Paris – Asnières
70 km 5.08 uur gefietst gem 13.65 max 35.48 8.30 uur onderweg
Zonnig weer.
Op de fiets Parijs verlaten een “ makkie” vooral als je de route reeds verkend hebt.
Het blijft uitkijken op kruispunten, gelukkig fietsen de Parijzenaren en Parisiennes er lustig op los.
De chauffeurs raken gewend aan de gekste toeren.
Verkeerslichten, dat is straatgarnituur voor de meeste fietsers, ondertussen ook voor Pierre. ( Rita heeft wel gedurende deze 3 dagen wel meer dan 100 maal gezegd: het is rood).
Pardon? Draai het woord “rood” om en je leest “door”.
Violà, we zijn weg uit Parijs, nu huiswaarts via de van Gogh route.
Dus een bezoek aan Auvers–sur–Oise mag niet ontbreken. https://nl.wikipedia.org/wiki/Vincent_van_Gogh
“ Die Scone”
Ik had de wagen op deze kaarsrechte rustige weg D922 reeds opgemerkt.
De standlichten branden, de auto glinsterde in de felle zon, de motor draaide.
Bij het naderen zag ik door het open raam de bestuurder zitten, hij knikte goeddunkend naar mij.
Ik knikte weer en kon het niet laten.
P: Sommes-nous sur la bonne route pour le camping de Asnières?
Chauffeur: Oui, oui, D'où venez-vous ?
P: Nous sommes des Flamands.
Chauffeur: Mo vent toch, mi moedere es van Brugge, allez zeg ik verstoa nog alles wé, mor spreke da goa ni zo goe.
P: Allez doe ze de groeten, hé.
Groot verlies in een klein ding, onze trouwe reisgenoot kwijt gespeeld.
Hij hoorde erbij van in de beginne, tezamen met onze tent, onze stoof (MSR dragon fly) en onze fietstassen.
Eentje die altijd ten dienste stond, met zijn vier gelijke beentjes, zijn 2 zwarte oortjes en groen jasje.
We hebben het verlies ontdekt toen we onze spullen uitpakten op de camping, achtergelaten in de Jeugdherberg. Opgevouwen zie je hem bijna niet liggen, toch is hij 5 liter groot: ons Ortlieb tasje. Met zijn 20 jaar oud, maar zo goed als nieuw, zoals kwaliteit hoort te zijn.
Snik, RIP.
https://www.ortlieb.com/nl_nl/folding-bowl+N11A
 |
| Enghien-les-Bains |
 |
| Van Gogh door Ossip ZADKINE |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten