Paris – Asnières
70 km 5.08 uur
gefietst gem 13.65 max 35.48 8.30 uur onderweg
Zonnig weer.
Op de fiets Parijs
verlaten een “ makkie” vooral als je de route reeds verkend hebt.
Het blijft uitkijken
op kruispunten, gelukkig fietsen de Parijzenaren en Parisiennes er
lustig op los.
De chauffeurs raken
gewend aan de gekste toeren.
Verkeerslichten, dat
is straatgarnituur voor de meeste fietsers, ondertussen ook voor
Pierre. ( Rita heeft wel gedurende deze 3 dagen wel meer dan 100 maal
gezegd: het is rood).
Pardon? Draai het
woord “rood” om en je leest “door”.
Violà, we zijn weg
uit Parijs, nu huiswaarts via de van Gogh route.
Dus een bezoek aan
Auvers–sur–Oise mag niet ontbreken.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Vincent_van_Gogh
“ Die Scone”
Ik had de wagen op
deze kaarsrechte rustige weg D922 reeds opgemerkt.
De standlichten
branden, de auto glinsterde in de felle zon, de motor draaide.
Bij het naderen zag
ik door het open raam de bestuurder zitten, hij knikte goeddunkend
naar mij.
Ik knikte weer en
kon het niet laten.
P: Sommes-nous sur
la bonne route pour le camping de Asnières?
Chauffeur: Oui, oui,
D'où venez-vous ?
P: Nous sommes des
Flamands.
Chauffeur: Mo vent
toch, mi moedere es van Brugge, allez zeg ik verstoa nog alles wé,
mor spreke da goa ni zo goe.
P: Allez doe ze de
groeten, hé.
Groot verlies in een
klein ding, onze trouwe reisgenoot kwijt gespeeld.
Hij hoorde erbij van
in de beginne, tezamen met onze tent, onze stoof (MSR dragon fly) en
onze fietstassen.
Eentje die altijd
ten dienste stond, met zijn vier gelijke beentjes, zijn 2 zwarte
oortjes en groen jasje.
We hebben het
verlies ontdekt toen we onze spullen uitpakten op de camping,
achtergelaten in de Jeugdherberg. Opgevouwen zie je hem bijna niet
liggen, toch is hij 5 liter groot: ons Ortlieb tasje. Met zijn 20
jaar oud, maar zo goed als nieuw, zoals kwaliteit hoort te zijn.
Snik, RIP.
https://www.ortlieb.com/nl_nl/folding-bowl+N11A
 |
Enghien-les-Bains
|
 |
Van Gogh door Ossip ZADKINE
|